Gdzie najczęściej dochodzi do błędu w klasyfikacji ryzyka kraju
Najczęstszy błąd przy klasyfikacji krajów w ramach EUDR polega na tym, że firmy mylą klasę ryzyka kraju z własną oceną ryzyka. Kraj zaklasyfikowany jako "ryzyko standardowe" nie oznacza, że nie ma już nic do sprawdzenia. Klasyfikacja jest częścią procesu, a nie jego zastąpieniem. Kto przestaje po sprawdzeniu listy krajów, pomija dokładnie tę część rozporządzenia, która jest dostosowana do własnego łańcucha dostaw.
Drugi częsty błąd jest z tym związany: klasyfikacja jest sprawdzana raz i nigdy później nie jest weryfikowana na nowo. Klasyfikacja kraju może się zmienić, a plik, który nadal odwołuje się do przestarzałej klasyfikacji, nie wytrzyma, jeśli będzie o to później pytany. Poniżej przeanalizujemy najczęstsze pułapki.
Błąd 1: traktowanie niskiej klasy ryzyka jako przepustki
Rozporządzenie dzieli kraje (lub ich części) na klasy ryzyka, a ta klasyfikacja określa między innymi, jak szczegółowe będą określone kroki kontrolne. To coś innego niż stwierdzenie, że przy niskiej klasie nie jest konieczna żadna ocena. Uczestnik rynku pozostaje odpowiedzialny za własną ocenę ryzyka, nawet jeśli kraj pochodzenia jest uważany za mniej ryzykowny. Firmy, które to mylą, często nic nie dokumentują, gdy tylko okaże się, że kraj jest "standardowy", a to dokładnie wtedy, gdy plik staje się niekompletny.
Błąd 2: mylenie kraju pochodzenia z krajem produkcji
Klasyfikacja dotyczy kraju, w którym surowiec został wyprodukowany, niekoniecznie kraju, z którego bezpośrednio otrzymujesz towary. W łańcuchach obejmujących handel pośredni, przetwarzanie lub tranzyt przez inny kraj to rozróżnienie jest regularnie pomijane. Wysyłka przychodząca przez trzeci kraj nie zmienia faktycznego pochodzenia surowca, a klasyfikacja tego ostatniego kraju również nie jest właściwym punktem wyjścia. To dokładnie miejsce, w którym rozmowa z twoim dostawcą na temat pochodzenia często się nie udaje: jeśli nikt nie pyta o kraj produkcji, błędna klasyfikacja pozostaje w pliku.
Błąd 3: niedokumentowanie czasu i miejsca sprawdzenia klasyfikacji
Klasa ryzyka sprawdzona tylko "w czyichś głowach" nie jest wykazywalna podczas kontroli. Właściwe organy zwracają uwagę na to, co uczestnik rynku może wykazać, a ustna wiadomość ma mniejszą wagę niż udokumentowany moment konsultacji, łącznie ze źródłem. To bezpośrednio dotyczy obowiązku przechowywania: dokumentacja, która nie jest datowana lub nie jest możliwa do prześledzenia do oficjalnej klasyfikacji, jest trudna do obrony, gdy pytanie pojawi się pięć lat później.
Błąd 4: stosowanie jednej klasyfikacji do całego strumienia produktu
W przypadku firm kupujących z wielu krajów klasyfikacja jednego kraju jest czasami stosowana do całej partii, na przykład ponieważ parcele z różnych krajów są mieszane w jednej wysyłce. Jednak każde pochodzenie wymaga własnego sprawdzenia. Kto porządkuje to na strumień produktu zamiast na wysyłkę, unika tego, że jeden błędny założenie nie razi całej partii.
Jak w praktyce uniknąć tych błędów
Istota unikania tych błędów leży w trzech zwyczajach: dokumentowanie klasyfikacji dla każdego kraju produkcji (nie dla kraju wysyłki), przechowywanie daty i źródła tego sprawdzenia oraz okresowe ponowne sprawdzanie klasyfikacji zamiast zakładania, że pozostanie aktualna. Dla firm, które chcą uporządkować to na strumień produktu, z dostawcami, krajami pochodzenia i powiązanymi dokumentami w jednym miejscu, wygodnie jest zbudować to w uporządkowany sposób zamiast w luźnych plikach. skonsultuj przegląd według tematu wskazuje w każdej sytuacji, gdzie znajdują się punkty krytyczne, oraz w kilku pytaniach pozwala określić Pańską rolę i obowiązek natychmiast wyjaśnia, jaka dokumentacja odpowiada Pańskiej sytuacji.
Sama ocena ryzyka wymagana prawem pozostaje po stronie uczestnika rynku; platforma może ustrukturyzować tę ocenę i wesprzeć ją oficjalnym źródłem, ale nie może jej przejąć w Pańskie miejsce. Chcąc wiedzieć, skąd pochodzą dane, które pokazujemy, wyjaśnimy to na stronie opisującej proces tworzenia informacji.
Jeśli wątpią Państwo, czy Pańskie obecne podejście zapobiegnie tym błędom, zacznijcie od jasnego przeglądu własnego łańcucha dostaw. założyć konto biznesowe zapewnia dostęp do narzędzi, za pomocą których można to dokumentować dla każdego strumienia produktów i każdego dostawcy. Ci, którzy chcą najpierw zobaczyć, gdzie się znajdują, mogą to zrobić bezpłatnie za pośrednictwem sprawdzenia ról lub przeczytać inne tematy w bazie wiedzy.