wat kan ik doen om het risico van mijn leverancier te verlagen

Extra informatie en controlemaatregelen bij verhoogd risico

Als een risicobeoordeling twijfel oplevert, kan die twijfel worden weggenomen door extra informatie, documenten en verificaties op te vragen bij de leverancier, vóórdat een product op de markt wordt gebracht. Concreet gaat het om aanvullende gegevens over herkomst en productieomstandigheden, onafhankelijke verificatie van naleving van de toepasselijke wetgeving in het productieland, en steekproeven of onafhankelijke controles ter plaatse. Ook aanvullende geodata over de percelen waar het product vandaan komt, hoort bij dit rijtje: hoe nauwkeuriger de perceelinformatie, hoe beter een risico kan worden ingeschat en onderbouwd.

Welke maatregel passend is, hangt samen met wat de twijfel precies veroorzaakt: onduidelijkheid over de exacte locatie van productie vraagt om andere aanvulling dan onduidelijkheid over de wettigheid van een vergunning. De risicoclassificatie van het herkomstland speelt hierbij ook een rol, omdat een hogere landenclassificatie meestal met zich meebrengt dat er zwaardere of aanvullende controle nodig is om het risico te kunnen beperken. Deze stap volgt op de risicobeoordeling zelf; hoe die beoordeling wordt opgebouwd staat beschreven bij de risicobeoordeling die de EUDR van een marktdeelnemer vraagt. De uitkomst van de risicobeperking wordt vervolgens vastgelegd in de gegevens die uiteindelijk in de verklaring terechtkomen, zie ook welke gegevens in een due-diligenceverklaring moeten worden ingevuld.

Waar dat in de verordening staat: artikel 10 en 9

De verplichting om bij een geconstateerd risico maatregelen te nemen die dat risico tot een verwaarloosbaar niveau beperken, volgt uit artikel 10 van Verordening (EU) 2023/1115, waarin ook de genoemde voorbeelden — extra informatie, onafhankelijke verificatie en steekproeven — als mogelijke maatregelen worden opgesomd. De informatie die als basis dient voor die beoordeling, zoals geodata en documentatie over herkomst, komt voort uit de informatieverplichtingen van artikel 9 van dezelfde verordening. De risicoclassificatie van landen, die meeweegt in de vraag welke maatregelen bij twijfel passend zijn, is uitgewerkt in Uitvoeringsverordening (EU) 2025/1093.