πρέπει να μεταβιβάσω το δοσιμέτριό μου κατά της αποψίλωσης όταν πωλώ την επιχείρησή μου

Ο φάκελος συνοδεύει την επιχείρηση, όχι τον ιδιοκτήτη

Σε περίπτωση εξαγοράς ή συγχώνευσης, δεν αλλάζει πολλά στην πράξη όσον αφορά τις ίδιες τις υποχρεώσεις: το νομικό πρόσωπο που εισάγει, διακινεί ή θέτει το προϊόν στην αγορά, παραμένει δεσμευμένο από τις υποχρεώσεις του Κανονισμού (ΕΕ) 2023/1115, ακόμη και αν οι μετοχές ή ο έλεγχος αλλάξουν ιδιοκτήτη. Ο φάκελος με τα στοιχεία των προμηθευτών, τις χώρες προέλευσης, τα γεωδεδομένα των οικοπέδων και τα υποκείμενα έγγραφα ανήκει σε εκείνη τη ροή προϊόντων, και αυτή η ροή προϊόντων συνεχίζεται κανονικά υπό τον νέο ιδιοκτήτη. Δεν υπάρχει λοιπόν σημείο επιλογής στο οποίο μια πωλητική εταιρεία θα μπορούσε να αποφασίσει ότι δεν θα μεταφέρει τον φάκελο: όποιος συνεχίζει τις δραστηριότητες, χρειάζεται επίσης τα υποκείμενα έγγραφα για να αποδείξει ότι έχουν τηρηθεί νωρίτερα οι απαιτήσεις επιμέλειας.

Σε περίπτωση συγχώνευσης κατά την οποία δύο οντότητες συγχωνεύονται σε μια νέα νομική μορφή, ή κατά την εξαγορά κατά την οποία εξαγοράζονται μόνο ορισμένες δραστηριότητες ή ένα τμήμα του επιχειρήματος, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να είναι σαφές ποια οντότητα συνεχίζει ποια ροή προϊόντων, και ότι οι αντίστοιχοι φάκελοι συνδέονται με αυτή. Αυτό αφορά επίσης πρακτικά θέματα όπως τον αριθμό δήλωσης που ένας προμηθευτής έχει μεταδώσει και το ερώτημα πώς η εγγραφή στο σύστημα πληροφοριών της ΕΕ παραμένει με το όνομα της σωστής οντότητας. Ένας φάκελος που δεν συνοδεύει ή που δεν είναι πλέον δηλωμένος στο όνομα του μέρους που πράγματι διακινεί τα προϊόντα, είναι ένας κίνδυνος που είναι ανεξάρτητος από το ερώτημα αν η υποκείμενη αξιολόγηση αποψίλωσης είναι αυτή καθαυτή σωστή.

Γιατί ισχύει αυτό: οι υποχρεώσεις ηρεμούν στον συμμετέχοντα στην αγορά

Ο Κανονισμός (ΕΕ) 2023/1115 θέτει τις υποχρεώσεις δέουσας επιμέλειας στον συμμετέχοντα στην αγορά ή τον έμπορο ως νομική ή φυσική πρόσωπο που θέτει στην αγορά ή εμπορεύεται τα σχετικά προϊόντα, όχι σε συγκεκριμένο μέτοχο ή διευθυντή. Εφόσον αυτό το νομικό πρόσωπο συνεχίζει να υπάρχει και συνεχίζει τη δραστηριότητα, η υποχρέωση φύλαξης των υποκείμενων δεδομένων της παραμένει έως αυτή — υποχρέωση που σύμφωνα με τον κανονισμό διαρκεί πέντε χρόνια και έχει αναλυθεί περαιτέρω στο τη σελίδα σχετικά με τα στοιχεία που πρέπει να φυλαχθούν ακριβώς για πέντε χρόνια. Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με το πώς μια συγκεκριμένη δομή εξαγοράς σχετίζεται με τους ορισμούς του συμμετέχοντα στην αγορά και του εμπόρου στον κανονισμό, το επίσημο κείμενο στο EUR-Lex είναι το σημείο αναφοράς.