Najczęstszym błędem w przypadku danych geolocacyjnych dla EUDR nie jest ich brak, lecz to, że są dostępne, a jednak nie spełniają wymogów. Dostawca przesyła adres, nazwę wioski lub punkt skupu zamiast dokładnej lokalizacji działki, na której produkt został uprawiony lub pozyskany. Dane wydają się kompletne, ale nie obejmują tego, o co prosi rozporządzenie: miejsca, skąd surowiec faktycznie pochodzi.
Problem ten często ujawnia się dopiero podczas przygotowywania dokumentacji, gdy współrzędne są porównywane ze sobą i okazuje się, że dwie dostawy dzielą tę samą lokalizację, że punkt znajduje się w morzu lub pośrodku miasta, lub że format nie odpowiada temu, co jest wymagane dla wielkości działki. W tym momencie musisz wrócić do dostawcy, a to pochłania czas, który mogłeś zaoszczędzić wcześniej w procesie.
Dlaczego to zawodzi częściej niż się spodziewamy
Dane geolocacyjne brzmią technicznie, ale błąd zazwyczaj nie tkwi w technice: tkwi w założeniach. Dostawca dostarcza dane, które zawsze już prowadzi, na przykład dla własnej administracji lub innego schematu certyfikacyjnego, i zakłada, że to wystarczy. Często jest to adres firmy lub punktu skupu, a nie samej działki. Dla małych działek rozporządzenie wymaga punktu, dla większych wielokąta opisującego obwód działki. Kto nie zna tej różnicy, dostarcza zły typ bez zauważenia aż do kontroli.
Drugi powtarzający się wzorzec to przestarzałe dane. Działka zgłoszona w ubiegłym sezonie jest automatycznie ponownie wykorzystywana dla nowej dostawy, podczas gdy zbiory pochodzą tymczasem z innego kawałka ziemi. Współrzędne są wtedy technicznie prawidłowe — są poprawne, wczytują się na mapę — ale nie należą do tej przesyłki.
Co się dzieje, gdy błąd ujawni się zbyt późno
Uciążliwość tego błędu polega na tym, że nie ujawnia się natychmiast. Plik ze współrzędnymi otwiera się bez problemu, mapa pokazuje punkt lub wielokąt, i na pierwszy rzut oka wszystko wygląda w porządku. Dopiero przy dokładnym porównaniu z pozostałą dokumentacją — kraju pochodzenia, dostawcy, okresu dostawy — okazuje się, że lokalizacja się nie zgadza. W przypadku firm pracujących z wieloma dostawcami i okresami zbiorów, ten typ błędu przechodzi przez wiele przesyłek, zanim zostanie zauważony.
To jest również powód, dla którego samotne współrzędne bez kontekstu mówią niewiele. Punkt na mapie jest użyteczny tylko wtedy, gdy jasne jest, do której dostawy, którego roku zbiorów i którego dostawcy należy. Bez tego powiązania powstaje dokumentacja z dużą ilością danych i małą pewnością.
Jak to w praktyce unikać
Najskuteczniejszym krokiem jest pytanie na wczesnym etapie procesu o rodzaj danych wymaganych przez rozporządzenie, zamiast pracować z tym, co dostawca przypadkowo już dostarcza. Zapytaj konkretnie o współrzędne samej działki, nie adresu firmy, i sprawdź, czy chodzi o jeden punkt czy wielokąt. Ustal, do której dostawy i którego roku zbiorów dane należą, aby kontrola później nie była konieczna do odtworzenia tego powiązania.
Pomaga również utrzymanie stałego rytmu dla każdego strumienia produktów: przy każdej nowej dostawie lub nowym sezonie ponownie sprawdzić, czy lokalizacja jest jeszcze aktualna, zamiast automatycznie przejmować dane. W przypadku firm pracujących z wieloma małymi dostawcami, jest to dokładnie punkt, w którym ustrukturyzowana dokumentacja dla każdego strumienia produktów robi różnicę: dane są wtedy nie oglądane osobno dla każdej przesyłki, ale w kontekście dostawcy, kraju pochodzenia i okresu. baza wiedzy z wyjaśnieniami dla każdego tematu zawiera więcej informacji na temat tego, co jest wymagane dla każdego surowca.
Niezależnie od tego, czy dostarczona lokalizacja spełnia wymogi rozporządzenia, pozostaje oceną, którą podejmuje sam uczestnik rynku; eudri.com strukturyzuje i waliduje dostarczone przez Państwa dane, ale nie oświadcza, że działka lub produkt jest pozbawiony odkrywania lasów. Jeśli macie wątpliwości dotyczące własnej roli w łańcuchu wartości i tego, co to oznacza dla danych, które musicie zebrać, to: weryfikacja ról w kilku pytaniach udzieli Wam pierwszego kierunku.
Jeśli po tym etapie chcecie wiedzieć, jak konkretnie buduje się takie dossier — od luźnych dostarczonych współrzędnych do zwalidowanej całości na przepływ produktu — znajdziecie to tutaj: wyjaśnienie sposobu funkcjonowania tego procesu. W przypadku pytań, które powtarzają się u małych i średnich przedsiębiorstw dopiero zaczynających pracę z danymi geolokalizacyjnymi, również: przegląd najczęstszych pytań jest dobrym punktem wyjścia.
Chcecie wiedzieć, gdzie sami stojecie, zanim zagłębiecie się w dane geolokalizacyjne i budowanie dossiera? Przeprowadźcie bezpłatną szybką ocenę lub przejrzyjcie tematy w bazie wiedzy, aby zobaczyć, która część tego procesu jest istotna dla Waszych produktów.