Ποια δεδομένα πρέπει να συμπληρώσω σε μια δήλωση διαπίστευσης;

Μια δήλωση περιέχει στοιχεία επιχείρησης, πληροφορίες προϊόντος και οικόπεδα

Μια δήλωση λήψης κατάλληλων μέτρων αποτελείται από ένα σταθερό σύνολο δεδομένων: ποιος υποβάλλει τη δήλωση, για ποιο προϊόν πρόκειται, από πού προέρχεται και με βάση ποια αξιολόγηση κινδύνου πραγματοποιήθηκε. Συγκεκριμένα, αφορά τα στοιχεία ταυτοποίησης της επιχείρησης, την περιγραφή του προϊόντος συμπεριλαμβανομένου του κώδικα HS και της εμπορικής ονομασίας, τη χώρα ή την περιοχή παραγωγής και τη γεωγραφική τοποθεσία των οικοπέδων από τα οποία προέρχεται η πρώτη ύλη. Για μεγαλύτερες παρτίδες ή πολλαπλά οικόπεδα, η γεωγραφική τοποθεσία πρέπει να καθοριστεί χωριστά για κάθε οικόπεδο, όχι ως μια ενιαία κατά προσέγγιση ονοματολογία.

Επιπλέον, η δήλωση περιέχει δήλωση ότι η υποχρέωση λήψης κατάλληλων μέτρων έχει εκπληρωθεί και ότι με βάση αυτήν έχει διαπιστωθεί αμελητέος κίνδυνος. Για ποιον που βρίσκεται παρακάτω στην αλυσίδα εφοδιασμού και μεταφέρει το προϊόν αμετάβλητο, συνήθως δεν χρειάζεται να συλλέξει ξανά όλα τα βασικά δεδομένα, αλλά μπορεί να περιορίζεται σε μια απλοποιημένη δήλωση που παραπέμπει στους αριθμούς αναφοράς των δηλώσεων που έχουν ήδη υποβληθεί παρακάτω στην αλυσίδα. Τα δεδομένα αυτά εισάγονται στο σύστημα πληροφοριών της ΕΕ για τη Διάταξη περί αποδάσωσης, το μητρώο όπου αποθηκεύονται οι δηλώσεις και όπου έχουν πρόσβαση οι αρμόδιες αρχές. Το συμπέρασμα σχετικά με τον κίνδυνο που περιλαμβάνεται σε αυτό παραμένει αξιολόγηση του ίδιου του συμμετέχοντα της αγοράς ή εμπόρου· ένας πάροχος υπηρεσιών μπορεί μόνο να βοηθήσει στη δόμηση αυτών των δεδομένων και στη σωστή συμπλήρωση του εντύπου.

Το Παράρτημα II του Κανονισμού 2023/1115 καθορίζει αυτό

Το περιεχόμενο της δήλωσης λήψης κατάλληλων μέτρων καθορίζεται στο Παράρτημα II του Κανονισμού (ΕΕ) 2023/1115, το οποίο απαριθμεί τα υποχρεωτικά δεδομένα: ταυτοποίηση του συμμετέχοντα της αγοράς, περιγραφή προϊόντος με κώδικα HS, ποσότητα, χώρα παραγωγής και γεωγραφική τοποθεσία των οικοπέδων. Το άρθρο 4 και το άρθρο 5 του ίδιου κανονισμού περιγράφουν πότε απαιτείται πλήρης δήλωση και πότε είναι δυνατή η χρήση απλοποιημένης δήλωσης. Το σύστημα πληροφοριών της ΕΕ για τη Διάταξη περί αποδάσωσης είναι ο χώρος όπου υποβάλλονται και καταχωρούνται αυτές οι δηλώσεις.